مدیریت زمان به همراه آرامش

گاهی حق داریم نگران زمان باشیم. وقتی رییسمون ازمون کاری رو سر وقت خواسته تحویل بدیم؛ وقتی قراره سر وقت به ملاقات یا قراری برسیم؛ وقتی قراره تو یه مدت زمان خاص چندتا وظیفه رو تموم کنیم...اینا وقت‌هایی‌اند که زمان مهم می‌شه. اما خیلی اوقات هم زمان‌بندی حیاتی نیست. باید اتاق مرتب بشه؛ فلان گزارش توی این هفته تحویل بشه؛ دو سه جور جنس خریداری بشه؛ روغن ماشین عوض بشه؛ یه کلید زاپاس برای در حیاط سفارش داده بشه؛ زیپ فلان لباس برای تعمیر تحویل خیاط بشه و ...

توی این مواقع می‌شه نگرانی از زمان رو دور ریخت و در خود کار غوطه‌ور شد. ازش لذت برد. بدون زمان‌بندی خیلی دقیق. وسط روز تعطیل مرتب‌کردن اتاق رو انجام داد؛ توی یه صبح پرانرژی وقتی می‌بینیم رییسمون کار جدید ازمون نخواسته، اون گزارشه رو وقت گذاشت و تموم کرد؛ موقع نوشیدن یه آب‌میوه کنار خیابون که خودمون رو مهمون کرده‌ایم، کلید زاپاس رو به کلیدسازی بغل آب‌میوه‌ایه سفارش داد و هزارتا چیز دیگه.

ذهن منظم، لزوما ذهن یک، دو، سه، چهاری نیست. حتما نباید یک تموم شه تا دو رو شروع کنه. ذهن منظم اگه یک و دو اولویت داشته باشن، روی اونا تمرکز می‌کنه، اگه سه و چهار خیلی بااولویت نباشن اونا رو سرفرصت انجام می‌ده. اما بلده که هم از انجام یک و دو و هم از پرداختن به سه و چهار لذت ببره.

بخش زیادی از عمرمون توی محیط کار می‌گذره، (بعضی‌ها هم به خانه‌داری)، اما همیشه منتظریم اون ساعتها زودتر بگذرن تا بیاییم خونه. بعد هم توی خونه هم غالبا وقتمون می‌گذره به استراحت برای امکان کار کردن روز بعد.

لذت بردن از کار کردن یه هنره. نیاز داره یاد بگیریمش و تمرینش کنیم.

/ 4 نظر / 23 بازدید
اركيده

[لبخند]

آرام

ولی وای از اون وقت که تمام زمانها رو از دست بدی به انتظار رسیدن چیزی و وقتی و موقعیتی. بنظرم حرفاتون کاملا درست بود و جای تامل داشت. نباید از این زندگی و ثانیه هاش سرسری گذشت

سولی

سلام. چجوری یاد بگیریم . من خیلی دوست دارم یاد بگیرم که لذت ببرم ولی از صبح روز شنبه منتظرم که چهارشنبه برسه !!