اگر همراهت نیست، بسوز...خیرش را جایی دیگر خواهی دید

نمازی که در آن آدم با فاعل حقیقی که خداست توافق داشته باشد، خیلی بزرگ می‌شود. توفیق همین است: توافق شما با روحت. توافق شما با خدا.

هروقت می‌خواهیم کاری انجام دهیم باید توافق داشته باشیم. می‌گوییم آقا این کار را می‌خواهیم بکنیم، آیا شما حاضری؟ او می‌گوید بله؛ خب من هم بله. با هم بلند می‌شویم و می‌گوییم الله اکبر.

اگر یکی از آن‌ها لنگ بود، بنشین. عیب ندارد. بنشین و یک‌خورده بسوز...سوز هم که می‌دانی، خودش ساز است. اگر بسوزی و هیچ نگویی ساز می‌شود. ساز همین است. ساز یعنی وقتی شما دردت آمد، وقتی نگرانی داری، ... هیچ نگویی. بسوزی...، معنی بسوز و بساز همین است.

...طوبای محبت، کتاب پنجم،

مجالس حاج محمد اسماعیل دولابی، صفحه 102 و 103

 

این فرمول زیبای مرحوم حاج اسماعیل دولابی می‌تواند زندگی خیلی‌ها را که از ناهمراهی‌های دیگران، قدر ندانستن‌هایشان، بی‌مبالاتی‌هایشان، طعنه‌هایشان و بی‌معرفتی‌هایشان می‌سوزند، معنادارتر کند...

/ 3 نظر / 27 بازدید
ارکیده

بله.با تمرین میشه.ساز همون صبره.همون رهاییه.همون ادامه دادنه.همون امیدواریه...که درست میشه.شاید به عمر آدم قد نده.ولی خب...خوبیش به اینه که به عنوان یه فرد غرغرو شناخته نمیشی.از درونت کسی خبردار نمیشه.وقتی هم راجع به یه سری چیزهای مایه آزار حرفی نزنی، نه بیرونی و نه درونی و با خودت، ذهن آدم آرومتر میشه و به کارهای دیگه اش میرسه.البته سخته.ولی خب.همینه دیگه.

آوا

سخته.از طعنه ها گذشتن ولی همین گذر بزرگت می کنه واز اون مهم تر آروم میشی.زندگیت روشن میشه وساکت ونرم وآهسته پیش میره به دور از تشنج. نمازو روزه هاتون قبول والتماس دعا آقای امیدوار

سحر

من همان دم که وضو ساختم از چشمه ی عشق چار تکبیر زدم یکسره بر هر چه که هست