مینیمالیست بشیم

یه مدتیه دارم راجع به روش مینی‌مالیست‌ها (کسانی که معتقدند هرچه کمتر بهتر) می‌خونم و فکر می‌کنم. هرچند قبلا بدون اینکه بدونم این یه مکتبه که تو ادبیات، روش زندگی، دکوراسیون و خیلی جاهای دیگه نقش تاثیرگذاری داشته، باهاش احساس خوبی داشتم. اینکه ریخت و پاچیدگی‌های اطرافت رو مرتب کنی، اینکه زیاد نری تو بند تجملات، اینکه هرچی حرف کمتر بزنی آسیب‌پذیری خودت و امکان سوء ‌تفاهم رو کمتر کرده‌ای، این‌که آدمای آروم اغلب چیزای کمی دور و برشون دارن و خیلی موارد دیگه.

با این‌حال می‌بینم اگه بخواهیم مطابق این نگاه زندگی‌هامون رو تماشا کنیم چقدر جا داره که خودمون رو و دور و برمون رو بتکونیم و از شر خیلی چیزا خلاص بشیم. از لوازم اضافه روی میز تحریرمون گرفته، تا اضافات روی دسکتاپ کامپیوتر، تا لباسهای اضافی توی خونه، تا چیزای کنار گذاشته برای روز مباداهای هرگز نیومده...تا حتی چیزای بدرد نخور و انرژی خوری که گوشه قلب و ذهنمون تلنبار کردیمشون و هیچ‌وقت بدرد زندگی واقعی و در جریان ما نخورده‌اند.

یه‌جا می‌خوندم Simple is Beautiful

حالا فکر می‌کنم می شه اینجوری هم نوشتش Less is Beautiful

/ 17 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شهره

میل به نگهداشتن چیزای بی مصرف، زندگی رو پر پیچ و تاب می کنه. این اشیاء نیستن که چرخ زندگی تو رو به حرکت در میارن .... به جای نگهداشتن ... وقتی انبار می کنیم، احتمال خواستن رو تصور می کنیم ، احتمال تنگدستی رو .... فکر می کنیم که فردا شاید لازم بشن و نمی تونیم دوباره اونا رو فراهم کنیم ... با این فکر تو دو تا پیغام به مغزت و زندگیت می فرستی : که به فردا اعتماد نداری ... و اینکه تو شایسته چیزای خوب و تازه نیستی به همین دلیل با انبار کردن چیزای بی مصرف خودتو سر پا نگه می داری برقص چنانکه گویی کسی تو را نمی بیند عشق بورز چنانکه گویی هرگز آزرده نشده ای بخوان چنانکه گویی کسی تو را نمی شنود زندگی کن چنانکه گویی بهشت روی زمین است خودت رو از قید هرچه رنگ و روشنایی باخته، برهان بذار نو به زندگیت وارد بشود و خودت ... به همین دلیل بعد از خوندن این مطلب ... نگهش ندار ... به دیگران بده .... امید که صلح و کامیابی برايت به ارمغان بیاورد آمین

شهره

آقای امیدوار این دو تا کامنت قبلیم همه موضوع یه ایمیله که دوستی برام فرستاده بود ببخشید خیلی زیاده ولی دلم نیومد مختصرش کنم چون به موضوع شما کاملا مربوطه و خیلی جالبه. [شرمنده]

نیمه دوم

سلام..ممنون به ولایت ما هم سر زدید. نمی دونم خدا داند...اما منم با سادگی بیشتر موافقم...یه جور بوی آزادی میده این سادگی...یه جور بوی سبک شدن و پرواز. اما یه چیزی..همون Simple is beautiful درست تره...من فکر می کنم، Less قیاسی میشه. هر چند راستش Simple هم کم قیاسی نیست. به هر حال...منم با ساده و معقول بودن موافقم... بازهم قدمتون روی چشم.

بی تا

پست های این سبکی شما رو خیلی دوست دارم وبهم آرامش میده .ممنون

خوش خط

اصلن میشه نوشت: life is beautiful :)

نیمه دوم

موافقم با خوش خط....زندگی زیباست ای زیباترین...

بی نام

کاش میشد مغز رو مینیمال کرد و از شر افکار مزاحم خلاص شد.فقط بهترین ها رو نگهداشت.....

ماریا

سلامممممممممممممم حال شما... خوبین انشااله... ما که نیایم شما هم خبری ازتون نیست... چه جالب ...من نمی دونستم چنین مکتبی وجود داره..ولی خودم یه جورایی چنین تفکری دارم...!!! یکی از جلسات سخنرانی دکتر الهی قمشه ای به این مطلب اشاره داشت..."سادگی"...من که خیلی از اون صحبتها لذت بردم...

مریم

موضوع خيلي جالبي بود و مكتب جالبي كه تا حالا اسمشو نشنيده بودم!!من فكر ميكنم هم زياد ميتونه زيبا باشه هم كم ولي يه چيزي كه بهش رسيدم اينه كه توي زندگي ازدياد با نظم و آرامش در تضاده و آدمو به ناآرامي سوق ميده.توي خيلي از موارد هم فراموشي مياره.يعني خيلي از موارد كه بايد از يه چيزي استفاده كني فراموش ميكني كه چه چيزهايي داري!!!!من توي مواردي كه دورو بر خودمو شلوغ كردم اينو به عينه ديدم...چون بعد از يه مدت كه بازبيني كردم متوجه شدم ااا اينو داشتم...اونو داشتم ولي اصلا يادم نبوده.و هرچي اين اضافات بيشتر شده عدم كنترل و فراموشي من توي اون بيشتر شده و لذتم كمتر. سخت ترين پاكسازي همين بيرون ريختن چيزهاي بدرد نخور از قلب و ذهنه...ولي واقعا چطور ميشه اين كارو كرد؟؟؟

ندا

سلام با همه حرفهاتون موافقم الا این یکی که:"اینکه هرچی حرف کمتر بزنی آسیب‌پذیری خودت و امکان سوء ‌تفاهم رو کمتر کرده‌ای" من تجربه این حرف نزدن‌ها رو هم داشته‌م. اولش با خودم گفتم چه خوبه، کمتر حرف می‌زنی، کمتر توضیح میدی، آره، سوءتفاهم هم کمتر پیش میاد... اما الان - با تجربه این دوره - متوجه شدم که نتیجه، به اون خوبی‌ای که من فکر می‌کردم هم نیست. چه دلخوری‌ها و سوءتفاهماتی که با کم حرف زدن پیش نیامد! بهترین روش، اعتداله که خیلی هم سخته! به نظر من، کسی که بتونه معتدل باشه -در همه امور- هنرمند واقعیه!