کرخ شدن

گاهی بعضی چیزها رو که رها می‌کنی، بعد یه مدتی هم اشتیاق تو بهشون بیشتر می‌شه و هم قدرشون رو بیشتر می‌دونی. یادمه تو خونه ییلاقیه کودکی‌ها یه چاه آب داشتیم که هر چند وقت به چند وقت بابا آبش رو کامل با موتور می‌کشید بیرون تا باغچه‌ها رو آبیاری کنیم. مطمئن بودیم که فردا آب در همان سطح قبلی و تازه و گوارا بالا اومده.

بعضی چیزا رو اما اگه ولشون کنی، دور می‌شن، کم‌رنگ می‌شن و گاهی هم حتی محو.

امروز که داشتم به تاریخ یادداشت قبلی وبلاگ نگاه می‌کردم دیدم شاید برای اولین بار بوده که نزدیک به سه هفته ننوشته‌ام. و ترسیدم که داره این موضوع تبدیل می‌شه به از اون چیزا که حساسیتت رو که بهشون از دست می‌دی، محو می‌شن و دور.

...

گاهی درک اینکه توی زندگی چه چیزایی رو باید دیگه رها کرد و چه چیزایی رو نباید گذاشت محو بشن، حتی شده با چنگ و دندون، اصل هنر زندگیه.

/ 9 نظر / 4 بازدید
بهار

خیلی تشخیص سختیه و چقدر مهمه.

خدیجه زائر

[گل][گل][گل]

ناشناس

اين نوشتن‌ها و ننوشتن‌ها، گاهي مثل عادت مي‌شوند و حداقل براي من، گاهي انگار همه ناراحتي‌هايم را، سر وبلاگم خالي مي‌كنم. گاهي لج مي‌كنم و نمي‌نويسم و گاهي دلم مي‌خواهد هر دقيقه بنويسم. اما اينكه آدم مطمئن باشه كه يك جايي يك چيزي يا كسي را داره كه فقط مال خودش است، حس خيلي خوبيه. اونوقت با كرخ شدن هم ازش دور نمي‌شوي، حتي اگه فاصله خيلي زياد باشد....

میترا

امیدوار بمانید همیشه[گل]

فریبا

این یکی رو به خاطر ما هم که شده با چنگ و دندون نذارین محو بشه تو رو خدا[لبخند][گل]

فریبا

وببلاگ منم جزو همون بعضی چیزاست، دلم براش تنگ شده...

ندا

وبلاگ منم... . منم دلم براش تنگ شده.... ولی همیشه به یادشم... پایه‌ی این هنر زندگی که گفتین، اینه بتونی تشخیص بدی چه چیزی رو باید با چنگ و دندون نگه داری و چه چیزی رو باید رها کنی!

شکلات تلخ

اصل همین هنر زندگیه که ما ها ازش چیزی نمی دونیم. [چشمک]