بندگان خدای رحمان

توی قرآن یه‌جا خداوند به بندگان مومن می‌گه: اگه آدم‌های جاهل و نادون باهاتون بحث کردن و  مورد خطاب قرارتون دادن، سلام بگویید و درگذرید.

یه‌جای دیگه هم می‌فرماید: بندگان خدای رحمان اگر ناپسندی ببینن، کریمانه از آن عبور می‌‌کنن.

این راهبرد خوبیه برای زمان‌هایی که آدمایی توی اجتماع کنارمون قرار می‌گیرن که ناراستند، ناجنسند و از انسانیت یا ادب یا معرفت بویی نبرده‌اند.

سخته یقینا. خصوصا توی یه موقعیت‌هایی نمی‌تونیم درگیر نشیم. واقعا سخته. اما باید تمرین کرد. اگه خدا خودش این راه‌ها رو پیش ما گذاشته، حتما توانش رو هم بهمون داده.

/ 9 نظر / 23 بازدید
آوا

سلام بگویید ودرگذرید. خیلی توان میخواد ولی خوب به قول شما اگه خدا گفته میشه حتما میشه...[لبخند] واقعا چقدر خوبه که به راهبردهای قرآن توجه کنیم وبه کار ببریم.

اقیانوس

با درگیر نشدن کاملا موافقم. اما با رفتار کریمانه خیلی نه. متاسفانه بارها این کارو امتحان کردم و نتیجش تکرار اون عمل ناپسند از طرف اون اشخاص بوده. حداقلش اینه که باید طوری رفتار کرد که طرف مقابل حدش رو بفهمه و یاد بگیره که باید احترام بذاره. باز هم میگم، موافقم که اگه این کار با درگیر شدن باشه، نتیجه کاملا برعکس میشه

سلام!

فاطیما

سلام مرد امیدوار، مرسی که ما رو هم امیدوار نگه میداری خواستم به اقیانوس عزیز بگم این که ما بخوایم به زور افراد رو واداریم که بهمون احترام بذارن دوام چندانی نخواهد داشت و یا اینکه به قول شما طرف دوباره اون عملشو تکرار میکنه. ما باید تو رفتار و منش و شخصیتمون داشته باشیم اون مایه مورد نیاز احترام ، اونقدر باید با بزرگواری رفتار کنیم که لایق احترام باشیم که هیچکس اجازه بی احترامی رو به خودش نده

اقیانوس

سلام با نظر فاطیمای عزیز کاملا موافقم. حرفی که من زدم بیشتر بر اساس تجربیاتم بود، شاید من هنوز نتونستم داشتن اون درجه از مایه مورد نیاز احترام رو تجربه کنم. این کار قدرت زیادی می خواد و اعتماد به نفس بالایی که آدم بتونه در مقابل هر بی احترامی، کرامت نشون بده. البته به نظر من تو دنیای امروز، این که چقدر قدرت درونی داشته باشی و چقدر بخشنده باشی، خیلی ربطی به این که دیگران با تو چطور رفتار می کنند نداره. بارها دیدم کسانی که در قبال دیگران حسن نیت داشتن و در مقابل اشتباهات دیگران بخشنده بودن ولی فقط مورد سوء استفاده بیشتر قرار گرفتن. مرد امیدوار لطفا تکلیف ذهن پریشان ما رو مشخص کنید. احتمالا این رفتار کریمانه هم حد و مرزی داری، نه؟

نون

سلام سلام امدیم عرض ادبی کنیم. که طبق معمول بی نسیب نماندیم و از نوشته هاتان لذت بردیم شاد و سلامت باشید

اقیانوس

مثال خوبی زدید. شاید من هیچ وقت این راه رو امتحان نکرده بودم. برای این کار باید عشق زیادی داشت که عشق هم حد و مرزی نمی شناسه. ممنون از پاسختون، فکر کنم یه جرقه هایی تو ذهنم روشن شد.

ندا

چقدر دلم برای اینجا تنگ شده بود... چقدر دور موندم از گفتن حرفهای دلم و شنیدن حرفهای دل دیگران... چقدر خوشحال شدم وقتی اومدم و دیدم که هنوز هستید و می‌نویسید...

ندا

خیلی جالبه... صبح که داشتم میومدم سر کار، داشتم به این موضوع فکر می‌کردم که چطوری می‌تونم دلم رو بزرگ کنم... چطور می‌تونم به‌راحتی ببخشم... چه راهی وجود داره که بتونم بزرگوارانه از مقابل یه رفتاری که به نظرم ناپسند و حتی توهین‌آمیزه بگذرم... انقدر فکر کردم...... تا اینکه دیدم دارم به موسسه نزدیک میشم اما هنوز با خودم درگیرم... بعد از اونهمه فکر کردن باید به یه نتیجه‌ای می‌رسیدم! و این بود نتیجه‌گیری‌ من در چند قدمی موسسه: آقاجان، من نمی‌تونم! اینهمه بزرگواری کار من نیست! [ناراحت][گریه]