ترس از موفقیت...

خیلی اوقات بهش فکر می‌کنم...

این‌که شروع کنی به حرکت به سوی تحول و بعد از چند وقت، تاثیرش رو ببینی و بعد وسط تلاشت...ییهویی (با لحجه آقای بردبار خوانده شود!) شک کنی ... یا دلت برای حاشیه امنت تنگ بشه...یا فکر کنی لیاقتشو نداری... یا احساس گناه کنی از این‌که داری از اطرافیانت بالاتر می‌ری...یا بترسی از حرفهایی که ذهنت باهات می‌زنه و می‌گه حالا چطور مردم باور می‌کنن تو با تلاش خودت به اینجا رسیده‌ای...یا پیش خودت فکر کنی اگه من برم بالاتر، اونوقت پایین بودن فلانی بیشتر مشخص می‌شه و ... و هزار تا بهونه دیگه...

من می‌گم کفران نعمت اونه که تواناییهامون رو به وقتش استفاده نکنیم و بذاریم پلاسیده بشن...بعد حسرتشونو بخوریم. فکر می‌کنم وقتی موفق‌تر و معتمد به نفس تر هستم...اگه سعادت دوست داشتنشو داشته باشم...خدامو عمیق‌تر و قوی تر می‌پرستم و با هر نسیمی ولش نمی‌کنم.

یادمون باشه اونی که بالاتره می‌تونه برای اونایی که پایین موندن، از خوبی‌ها و زیبایی‌های منظره اون بالاها بگه...شاید خیلی‌هاشون همت کردن و خودشونو کشیدن بالا...اگر هم نه...حداقل یه تنوعی تو زندگیشون پیش اومده و می‌تونن تو حرفا و فکرهای روزمر‌شون، رویاهای جدیدتری داشته باشن...

CBP1010769

/ 13 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
sara

نمیدونم شاید درست بگی.. شاید هم نه... فعلا در حال پوست انداختنم...

نگين حسينی

چرا فکر می کنی بالارفتنت، به معنی عقب موندن دیگرانه؟ میدونی اگه همه مثل شما فکر می کردن، سرنوشت بشریت عوض میشد؟!!! همیشه به این فکر کن که بالا میری و بقیه را هم با خودت بالا می کشی. حالا اگه به هردلیلی نخواستن بیان، مشکل خودشونه. تو نباید بخاطر کسانیکه اون بالاها را دوست ندارن، خودتو این پایینا نگه داری. این خیانت به سرنوشت خودت و بقیه است.

يک دختر

بالا رفتن لازمه اش اينه که گهگاه برگردی رو ژله ی قبل و اين که آدم ها شاید تو پله های قبلی جا بمونن نباید آزارت بده موفق باشی

ستوده خانوم

بالا رفتن بسيار خوبه...اما به شرطی که با ضايع شدن حق کسی همراه نباشه...وگرنه به زودی سقوط در انتظار آدمه....بايد بالا رفت اما در اين بالا رفتن مواظب باشيم از ديگران به عنوان نردبان ترقی استفاده نکنيم که بعد قطعا دچار عذاب وجدان خواهیم شد... دوست خوب موفق باشی..

مريم

بالا رفتن هميشه لذت بخشه ولی آدم بايد سعی کنه وقتی که اون بالا رسيد حتی‌الامکان طوری رفتار کنه که تمام پايينی‌ها با افتخار به آدم نگاه کنن و از بودن در کنار اون بالايی لذت ببرن چون اگه اونها رو با خودمون موافق کنیم میتونیم با استفاده از حمایتشون سريعتر بالا بريم. البته اينم بگم که همیشه یه سری ساز مخالف و زيراب‌زنی و حسادت هم هست....ولی مهم اکثریته.

نخودی

یه وقتی همه تشویقت می کنن که برو بالا بعد وقت داری می رسی زیر پات رو خالی می کنن و حتی بهت انگ های قابل توجه میزنن! ولی وقتی میدونی راهت درسته، وقتی می دونی کاری که داری انجام میدی درسته نباید شل بشی. به قول محمدرضا کار ساده ارزش انجام دادن نداره!

فريبا

عجب عکسی کاش يه کلاغ بودم نشسته بر نوک اون بلندترين کاج ، امروز ...

تولد دوباره

سلام....و ای کاش وقتی بالا می ريم....پايينی ها رو فراموش نکنيم....ميز و پست جو گيرمون نکنه....يادمون نره با بودن پايينا بالا اومديم

اروس

عاالی