يادمان باشد...

گاهی روح ما نيازمند دوپينگ اميد است. يعنی يه وقتايی با حس و حال هميشگيمون نمی‌شه زندگی رو چرخوند. اگر هم تو اين‌جور مواقع زود نجنبيم، خيلی چيزا رو از دست می‌ديم. بعد هم طبيعتا به اوضاع جديد خو می‌گيريم و با گذشت زمان اصلا يادمان هم نمی‌آيد که زمانی پر از انرژی و اميد بوديم... بدبختی اين‌جاست که ذهن توجيه‌گرمون هم بهمون می‌گه حالا بزرگ شده‌ای.اون وقتا جوون بودی و معنای زندگی رو درست درک نمی‌کردی...زندگی يعنی همين. بعد از دور و بريهامون مثال می‌آره که همگی بی دل و دماغند! و ما تصور می‌کنيم زندگی يعنی همين ديگه...

نه اين‌جوريام نيست. اگه انصاف داشته باشيم می‌تونيم معدود آدمايی رو هم ببينيم که هميشه پر از اميدند. مثبت فکر می‌کنن و مشکلاتو تخته پرش می‌بينن. اوناهم براشون مشکلات بزرگ پيش می‌آد. اما راه واکسينه شدن خودشونو بلدند. يعنی ياد گرفته‌اند. تو جيب بغل خيلی‌هاشون قرص‌های دوپينگ اميد رو می‌شه پيدا کرد. شايد وقتايی که خيلی درب و داغونن، می‌زنن به دل کوه. می‌گن نگاه به کوه غم آدمو سبک می‌کنه... يا می‌رن يه امامزاده...يا يه تغيير تو زندگيشون می‌دن تا فضا عوض بشه...يا می‌رن پيش آدمايی که از اين قرصا دارن يا ...

راه هرکسی مخصوص خودشه. اين مهم نيست. مهم اينه که هوای بچه اميدای خودمونو داشته باشيم.

hope-771847.jpg

/ 10 نظر / 7 بازدید
parisa

سلام آقای اميدوار! من خيلی حرف اميذوار کننده بلد نيستم ولی وبلاگ قشنگی دارين شايد به اونايی که هنوز جای برگشت دلرن کمک کنه....راست آقای اميدوار يه سوال به روح آدمی که داره ميمره چو جوری اميدواری ميدين؟؟؟ حتما به من سر بزنيد و جواب سوالمو بذاريد برام

بانو

هوای بچه اميدامونو داشته باشيم ... قشنگ بود ...

parisa

دوباره سلام ممنون از جوابتون اگه بخوام بگم کی هست و چه طور زندگی کرده ....به هرحال ممنون parie_sharghi خوشحال ميشم در مورد اين موضوع صحبت کنيم

Nasim

چه عكس جالبي....خيلي معني داره اين عكس !

بلفی

ميگم دوپينگ کردن هم خطرات و عواقبی داره .اونا را چه کنيم؟

عسل

سلام. خوبی؟ ممنون بهم سر زدی. قشنگ می نويسيا. آپ کردی خبرم کن. موفق و پيروز و عاشق باشی. قربانت..................عسل

سارا

فروغ فرخزاد: "آه اي زندگي منم كه هنوز / با همه ي پوچي از تو لبريزم / نه برآنم كه رشته پاره كنم / نه بر آنم كه از تو بگريزم/....../ عاشقم عاشق ستاره ي صبح / عاشق ابرهاي سرگردان/ عاشق روزهاي باراني / عاشق هر چه نام توست بر آن". غم هاي ما عجيبند. به پنجره اي مي مانند كه سرما را به داخل هدايت مي كند. اما روز به وز شكافش باريكتر مي شود و بالاخره يك روز با تعجب مي بينيم كه بسته شده است.

رضا

دوست عزيزم سلام ... از اظهار محبت ات ممنونم نوشته های سراسر اميدت بی ترديد بارقه های دل انگيزی است برای قلبهای خموش . واقعش خيلی وقت است که من اميد را با واقعيت در هم آميخته ام تا طعمی واقعی تر داشته باشد و صد البته دنيای واقعی هميشه زيبا نيست ولی خب اگر اميد نداشته باشيم چه کنيم ؟؟ و البته در اين ميان حضور خدا خود اميد است ...بقول عماد رام ... يا رب نظر تو برنگردد برگشتن روزگار سهل است ! .

shirin

درسته حق با شماست.باید دوپینگ کرد و تسلیم نا امیدی نشد.