ذهن آروم؟

فکر نکردن و ذهن رو خالیه خالی نگه داشتن یکی از اون کارائیه که فکر کنم از دست آدمایی مثل ما بر نمی‌آد. ماها دائما در حال سبک سنگین کردن اتفاق‌ها، آدم‌ها، تصمیم‌ها و آینده و گذشته هستیم. به همین خاطر شاید غیر از لحظاتی که خودمون تلاش کنیم و برای چند لحظه کوتاه بخواهیم به چیزی فکر نکنیم و این موتور همیشه روشن رو خاموش کنیم، امکان ساکت کردن ذهن نیست.

اما یه‌ راه حل خوب و شدنی این وسط وجود داره. اینکه مثل یه ناظر بیرون بایستیم و ذهنمون رو نگاه کنیم و بهش اجازه ندیم داستان بسازه. همه مصیبت ما از این داستان سرائیه ذهنه.

ذهن عاشق اینه که اتفاقی رو بگیره، باهاش ور بره، سناریوهای مختلف براش بنویسه، در برابر بعضی از اون سناریوها موضع بگیره، طرف رو محکوم کنه یا ازش تقدیر کنه، ما رو رودرروی اون موضوع قرار بده و بعد باعث بشه ما از خودمون بدمون بیاد یا به آن رفتار خیالیمون افتخار کنیم و ...

اگه تلاش کنیم هر وقت می‌بینیم ذهنمون داره برا خودش داستان‌سازی می‌کنه، اونو به چیز دیگه‌ای منحرف کنیم، اون وقت آروم آروم یه تغییراتی تو فکر و نگاهمون ایجاد می‌شه. آروم آروم یاد می‌گیریم با مسائل آنگونه که واقعا رخ می‌دهند نه آنگونه که ما روزها بهش فکر می‌کردیم که رخ خواهند داد، روبرو بشیم. آروم آروم درجه حرارت 90 درجه‌ای ذهنمون وقتی قاط می‌زنه از کلی فکر طولانی و قاطی پاطی، پایین می‌آد و یه ارامشی درونمون مستولی می‌شه.

به نظر من ارزش امتحان رو داره.

/ 11 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مایلا

اووووووووووم! فکر جالبیه!

سمیرا سرگلزایی

مرد امیدوار چه جوری انقدر امیدواری؟

ماریا

ممنون از کتابی که معرفی کردین...رفتم بگیرم ترجمه استاد مسیحا نبود...میشه بپرسم کدوم انتشاراته؟

آرام

سلام. آقای امیدوار به راهنمایی های همیشه مثبت شما نیازمند هستم. ممکنه پست جدید من رو بخونید و نظرتون رو اعلام کنید؟ چون تفکر مثبتی دارید ممکنه بتونید در انتخابی که پیش رو دارم کمکم کنید.

ستوده

ذهن تفکر تغییر مسیر انحراف معیار آرامش آخ این آخری وقتی همه اون قبلیا تحت کنترل باشن چه خوب فراهم می شه.

ستوده

بابت تبریک، تشکر [لبخند]

عاطفه

الان این تکه :عزیزانی که تا اینجا را خوانده اند به یک نقطه اساسی دقت کردید؟ روانشناسی تحلیلی تاکیید بر این نکته دارد که ما باید خودمان را با همه خوب و بدی هایمان بپذیریم و دوست بداریم. این اولین مرحله برای رشد و دوست داشتن دیگران و البته کاریست سخت چون نه ما می توانیم راحت از اشتباهاتم همیشگی امان بگذریم و نه باورمان می شود که این گونه دوست داشتن خودخواهی نیست! رو هم به متنم اضافه کردم: اما سپاس بابت دقتت راجع به بلندگو و وانت. تعجب کردم هیچکی بهش اشاره نکرده!

عاطفه

اقا پیشنهادهای بیشتری اگه داری برای اروم کردن ذهن بگو من که همیشه می گم بزرگترین مشکلم شلوغیه ذهنمه که روزگارمو سیاه کرده!

مصطفی

سلام. نماز و روزه‌هاتون قبول. خوبین؟ بروبچ موسسه همه خوبن؟ تا حالا فامیلی خودتون رو توی سایت http://www.adinebook.com جستجو کردین؟