جهان هستی به تلاش پاداش می‌ده نه به بهانه. 

صبر کردن یکی از عناصر فراموش شده زندگی کنونی ماست. ذهنی که از صبح تا شب ده‌ها و صدها تغییر و دگرگونی را به چشم خود می‌بینه، ناخودآگاه بیش از آنکه به صبر و توقف فکر کنه، روی آینده تمرکز داره و همه‌اش داره سعی می‌کنه با پیش‌بینی اتفاقات آینده، خودش رو برای مواجهه بهتر با اونا آماده کنه. نتیجه؟ هیچی! از دست دادن لذت زندگی، گیر کردن تو دلواپسی‌های نهفته و آشکار و نهایتا حسرت خوردن برای عمر از دست رفته.

هرچی بیشتر می‌گذره، بیشتر دلم می‌خواد راجع به این زندگی در لحظه حال و اکنون بدونم و سعی کنم یادش بگیرم. گاهی که تونسته‌ام حتی یک دقیقه توی حال باشم و تمرکز داشته باشم به کاری که دارم انجام می‌دم ، دیده‌ام که چقدر فضاهای زیبا و جذاب و غنی در لحظه‌های به‌ظاهر معمولیه زندگیه ما وجود داره که ما با بی‌اعتنایی ازشون رد می‌شیم و بهشون توجهی نمی‌کنیم. این صبر گریزپا رو باید رام بکنیم و بشونیمش پهلوی خودمون. یه جمله‌ای اندرو متیوس داره که من خیلی دوسش دارم. می‌گه تو زمانای قدیم که شغل آدما بیشتر کشاورزی بود، اونا طبیعتا یاد می‌گرفتند که تلاش کنند و بعد صبر نمایند تا...محصولشون به بار بشینه. صبر تو اون زمان لازمه یه زندگی بود . اگه بیاییم و یه دونه لوبیا رو بکاریم تو خاک و بهش آب بدیم و بعد فردا صبح بدویم لوبیاهه رو از خاک در بیاریم بیرون ببینیم چی شده! به چی می‌رسیم؟ هیچی! یه دونه لوبیای خیس!

ماها باید یاد بگیریم دونه‌های آرزوها و خواسته‌ها و اهدافمون رو وقتی کاشتیم (یعنی برا رسیدن بهشون تلاش کردیم) بعدش بایست صبر کنیم. صبر اجازه می‌ده تلاشمون به ثمر بشینه. به‌نظرم حتی اون صبر یه اثر قوی معنوی هم داره. یه‌جورایی آدم رو خالص می‌کنه. خصوصا وقتی تو چیزی رو بخوای و برا رسیدن بهش تلاش خودت رو هم بکنی و بعد... بقیه‌اش رو بسپاری به خدا و صبر کنی. اگه همه این روند با نوعی آگاهی توام باشه که دیگه نوره علی نوره. می‌شه یه دوره مجانی آشنایی با رموز هستی. یه چیزای تو دل آدم رشد می‌کنه که نمی‌شه وصفش کرد. یه‌جور بلوغی که خودت می‌بینیش. یه حس ناب. اونوقت اگه چند بار این کار رو بتونی تکرار کنی ، یه جورایی احساس می‌کنی می‌تونی بعضی چیزا رو حدس بزنی. بعضی اتفاق‌های آینده رو. حسش خیلی خاص و عمیقه. ولی محشره. احساس می‌کنی خدا عنان یه‌سری چیزا رو تو زندگیت سپرده دست خودت. حال می‌کنی از این اعتمادی که بهت کرده. بعد...تازه یه‌کم از بوی اون حسی که می‌گن عرفا دائما توش غرقند رو درک می‌کنی و تازه می‌فهمی زندگی یعنی چی! تازه می‌فهمی با همین زندگیه درب و داغون دنیوی هم چه کارا که نمی‌شه کرد. تازه می‌فهمی برا حس یه چیزای خوب، می‌شه از همین کارای ساده روزمره‌ هم شروع کرد. از همین صبر کردن و زندگی تو لحظه حال و اینجور چیزا. شگفت زده می شی از اینهمه ابزار و امکان متعالی‌تر کردن زندگی که دور و برمونه و ماها اصلا بهشون بی‌تفاوتیم. اونوقته که می‌تونی با این زندگی ارتباط برقرار کنی و قربون صدقه یه مورچه بری و با یه گل حرف بزنی و پشت ترافیک بجای غر زدن بری تو نخ رنگای غروب خورشید تو آسمون یا به قول یه استاد عزیزی فکر کنی هیچ آینده‌ای وجود نداره و همه‌اش هرچی هست همین زمان حاله.

CYP0700128

/ 34 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
زيبا

سلام مرد اميدوارم آپديتم

نسيم

مرد اميدوار سلام. اين دفعه هم ميخواستم مثل چند دفعه اخیر، يه گل يا لبخند بذارم برم... جدی جدی کلی کم حرف شدم!!!بعد گفتم بذا ۲ کلمه بنويسم و بگم : ،،دقيقا همينه که نوشتين،،

الهام

بهشت را به بها دهند نه به بهانه؟ ميدونی فرقه بين آرزويی که خودت ميسازی و از درونت رشد ميکنه و برای رسیدن بهش تلاش میکنی با چیز های خوشایندی که روزی وعده داده شدند و بعد آرزو شدند!با وعده ها چه باید کرد وقتی تحققشون وابسته به عوامل زیادیه...اونقدر زیاد که فقط تلاش و توکل و امید من تنها نمی تونه کافی باشه بازم اميد...اميد...اميد... و اعتقاد؟؟!

الهام

اون دعا رو دوست دارم چون تنها اظهار ضعفيه که بهم قدرت ميده...و آرامش...

مريم

هميشه موافق اينم که آدم بايد از حال لذت ببره و سعي ميکنم اينطور باشم . در مورد صبر...فکر کنم خيلي مونده تا به او بلوغي که اينجا وصف کرديد برسم.

ستوده خانوم

من می خونماااا...اما فعلا چيزی برای کامنت ندارم...می خوام فقط بشنوم فعلا...هميشه که نميشه نظر داد...!بعضی وقتها فقط بايد گوش داد به همه چيز...

ملوس جون

سلام. واسه موضوعی که گفته بودید یادتون بندازم مزاحمتون شدم. ممنونم.

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاههای سراسر

از امروز گروه هايي با نام "ناصحان" با انجام مانور "تذکر لساني" موجوديت خود را اعلام مي کنند.گروه ‏ناصحان متشکل از بسيجياني است که "آموزش هاي ويژه مربيان عفاف و حجاب" را گذرانده اند.‏ گروه هاي "ناصحان" به دنبال آماده شدن لايحه تشکيل "وزارت امر به معروف و نهي از منکر" توسط دولت، ‏تشکيل شده و به نظر مي رسد که آنها قرار است نيروي لازم براي تشکيل اين وزارتخانه را آماده کنند. مانور تذکر لساني امروز و در اولين روز از هفته "امر به معروف و نهي از منکر" در سراسر کشور به اجرا در ‏مي آيد. مجريان اين مانور گروه هايي هستند که فرماندهان بسيج آن را "گروه ناصحان" نام داده اند.‏

عجب .آقای اميدوار .کامنتاتون داره سياسی ميشه؟؟

حکيمه

دعام کنيد چون من هم دارم يه همچين پروسه ای رو پياده ميکنم .