زندگی درست مثل مسیر رفتن به کوهه. حتی اگه وسطش خسته بشی، یه نگاه که به پشت سرت بکنی تازه میفهمی اَاَاَااَآَآَآَآَه چقدر راه اومدی و خبر نداشتی! اینجوری میفهمی پس میتونی ادامه راه رو هم بری.
میدونی قشنگیش کجاست؟ اینکه وقتی برسی قله، تموم خستگیهات یه دفعه ناپدید میشن و پر از انرژی میشی. اینکه وقتی هدف داشته باشی و بهش برسی آروم میشی و تمام ناملایمات یادت میره.
ماها وقتی هدفهامون رو مشخص نمیکنیم، اگه بهشون برسیم هم، درست متوجه موضوع نمیشیم و اون انرژی عظیمی که باید برامون آزاد بشه، تو روزمرگیهامون گم میشه. نوشتن هدفها و سر زدن گاه بگاه بهشون این مزیت رو داره که یادمون بیاد چه چیزایی زمانی برامون آرزو بوده و حالا بهش رسیدهایم و اصلا هم حواسمون نیست.
تنبلی نکن، پاشو هدفهاتو بنویس. برا سال جدید یه روش نو و ابتکاری بیار تو زندگیت. یه طرح عالی با چند تا طرح ضربتی کنارش
تو مستحق رسیدن به آرزوها و خواستههات هستی. اینو خدا به هر زبونی که تونسته به من و تو گفته.
