یه مرد امیدوار
آرشیو وبلاگ
نویسنده: یه مرد امیدوار - پنجشنبه ٥ امرداد ۱۳٩۱

یه چیز خیلی عجیب برای من، تکرار بیش از اندازه توصیه به انفاق کردن در قرآنه. خیلی برام عجیبه که پروردگار به همون اندازه که می‌گه نماز بخوانید یا به خدا ایمان بیاورید و کارهای ناشایست نکنید، به همون اندازه، شاید هم بیشتر به انفاق توصیه می‌کنه. جالبه که طیف انفاق رو هم از مال و غذا می‌گیره تا روی خوش و صحبت کردن با مهربانی.

یه نکته مهم: بارها و بارها می‌فرمایند که قاتل ثواب انفاق، دو چیزه: یکی ریا و دیگری منت گذاشتن. با خودم فکر می‌کنم این منت، لازم نیست حتما موقع پول دادن باشه. گاهی وقتی داریم کمکی به کسی می‌کنیم، از همون اولش داریم توی دلمون باهاش دعوا می‌کنیم که چرا قدر نمی‌دونه، چرا اصلا ما باید این کار رو بکنیم، چرا خودش یه تکونی به خودش نمی‌ده، چرا نمی‌فهمه و جبران نمی‌کنه و ... بعد هم اون کارو انجام می‌دیم اما یا بالاخره با یه تیکه و طعنه موضوع رو به رخ طرف می‌کشونیم، یا بُغ می‌کنیم و قهر می‌کنیم و حرف نمی‌زنیم و طرف خودش می‌فهمه که از ته دل اون کارو نکرده‌ایم و کل کارمون می‌ره هوا.

می‌دونم گاهی خیلی سخته کاری رو برای کسی از ته دل انجام بدیم. اما گاهی فقط یه پا گذاشتن رو نفس، کلی آدم رو می‌اندازه جلو. اینجور جاها باید خیلی مراقب اون بخشی از وجودمون باشیم که دائم تحقیرمون می‌کنه، می‌خواد بهمون بفهمنه خام شده‌ایم، دارن ازمون سواری می‌گیرن، باید با آدما مثل خودشون رفتار کرد و هزارتا برهان دیگه برا اینکه نذاره ما اون تکون سخت رو به خودمون بدیم.

 

قرآن و زندگی ما:

سخن خوش با نیازمندان و گذشت، بهتر از صدقه با آزار است (بقره / 263)

کسانی که مالشان را شب و روز، پنهان و آشکار انفاق می‌کنند، اجر آنان نزد پروردگارشان است. نه بیمی بر آنهاست و نه محزون می‌شوند (بقره / 274)

همانها که در راحت و رنج انفاق می‌کنند و خشم خود را فرو می‌خورند و از مردم در می‌گذرند و خدا نیکوکاران را دوست دارد. و کسانی که چون کار زشتی کردند یا بر خود ستم کردند، خدا را یاد می‌کنند و برای گناهان خود آمرزش می‌طلبند و جز خدا چه کسی است که گناهان را بیامرزد؟ (آل عمران / 134 -135)

نویسنده: یه مرد امیدوار - یکشنبه ٩ اسفند ۱۳۸۸

ارزشمندترین چیزهای زندگی

اولن) چیز نیستند

دومندش) مجانی‌اند.

 
نویسنده: یه مرد امیدوار - دوشنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳۸۸

آدمایی که تلاش می‌کنن از دیگرون انتظاری نداشته باشن و در مقابل تا جایی که می‌تونن برا دیگرون مایه بذارن از طرف خدا امتحانای سختی می‌شن. نمی‌دونم شاید هم نباید گفت از طرف خدا.

تو بعضی مواقع تلاش تو برای سازش و آرام کردن وضعیت و تداوم این رویه که " همه آدما خوبن، اما اونا هم شاید از نگاه خودشون حق دارن و نمی‌شه بدون توجه به در نظر گرفتن خیلی فاکتورها درباره‌اشون قضاوت کرد" نتیجه خوبی نمی‌ده و تو فکر می‌کنی گاهی یک طرف را گرفتن و ایستادن روی یک عقیده، هرچند می‌دانی طرف مقابلت هم حتما دلیل و توجیهی برای کارش داشته، اثربخش‌تره.

متاسفم. ولی امیدوارم که این ایمانم رو از دست ندم چون برام خیلی عزیزتر و زیباتره که فکر کنم آدما موجودات خوبی هستن و اغلب واکنش‌های به نظر نادرست اونا رو می‌شه درک کرد و فهمید و اینکه راه سازش و گذشت به مراتب از اینکه فکر کنی اون کار فلانی این معنا رو داشت و ... بهتره. حداقل برا سلامتیه خودت.

 

نویسنده: یه مرد امیدوار - سه‌شنبه ۱٥ اردیبهشت ۱۳۸۸

انتظار درک شدن از کسی که خود انتظار دارد درک شود ...

 

نویسنده: یه مرد امیدوار - دوشنبه ٢٤ تیر ۱۳۸٧

می‌گفت آنکه عشق می‌خواهد باید عشق ابراز دارد...آنکه محبت می‌خواهد باید خود ابتدا محبت اعطا کند...آنکه درک شدن می‌خواهد باید خود سعی کند تا ابتدا دیگران را درک کند...

داشتم فکر می‌کردم این کار از یک انسان عادی بر نخواهد آمد. خیلی از ماها اغلب می‌دهیم تا همان اندازه یا به شیوه‌ای دیگر بگیریم.

این حس را زمانی می‌توان درک کرد و مهمتر از آن عمل کرد که چند قدم فراتر از خیلی چیزها برویم. فراتر از خیلی از تفکرات کاملا منطقی روزمره‌امان. خیلی از توقعاتمان...اصلا باید بی‌توقع شویم کامل.

کدهای اضافی کاربر :

MeLoDiC