یه مرد امیدوار
آرشیو وبلاگ
 
نویسنده: یه مرد امیدوار - پنجشنبه ٢٧ بهمن ۱۳۸٤

بعضی از آدما يه موهبت بزرگ تو خودشون دارن. می‌دونين چيه؟ من اسمشو می‌ذارم توانايی نشان دادن يه نگاه آروم! توجه کردين مثلا دارين تو پياده‌رو حرکت می‌کنين، يه خانم يا يه آقا از سمت مخالف شما داره به شما نزديک می‌شه، يه‌جا که نگاهتون با هم تلاقی می‌کنه، می‌بينين تو نگاهش يه آرامش، يه اطمينان و يه سکون موقری هست که ناخود آگاه، آدمو به خودش جذب می‌کنه؟

من اين آدما رو خيلی دوست دارم. آدمايی که مثال زنده الگوهايی هستن که خيلی از ماها فکر می‌کنيم با اين وانفسای زندگی و بار مشکلات، ديگه همه قاطی کرده‌اند و همه چيزای خوب و اميدبخش و پاک، تحت تاثير بدی‌ها و زشتی‌ها و مکرها، کم‌رنگ شده يا نابود شده‌اند. هممون هم می‌دونيم که اگه فکر کنيم اين آدما اصلا مشکلی ندارن و همه‌چيز هم بر وفق مرادشون هست، فقط خودمونو گول زده‌ايم.

اونا فقط يه فرق با من و امثال من دارن. اونا تونسته‌اند ته قلبشونو به منبعی وصل کنن که نه هيچ‌وقت برقش می‌ره! نه هيچ‌وقت برقش نوسان داره! اونا آرامش و قدرت نامرئی نهفته در اون رو خودشون با تلاش خودشون بدست آورده‌اند. ما هم می‌تونيم به خدا...

کدهای اضافی کاربر :


MeLoDiC