یه مرد امیدوار
آرشیو وبلاگ
 
نویسنده: یه مرد امیدوار - شنبه ۱٩ شهریور ۱۳۸٤

اللهم انی اطعتک فی احب الاشياء اليک و هو التوحيد و لم اعصک فی ابغض الاشياء اليک  فهو الکفر...فاغفرلی ما بينهما يا من اليه مفری...

(خدايا من تو را در زيباترين موضوعات برايت که توحيد است اطاعت کردم و در زشت‌ترين آنها نزد تو که کفر است، نافرمانی نکردم. پس هرچه در ميان اين دو انجام داده‌ام را بر من ببخش. ای آنکه تنها مامن و مفر من هستی)

گاهی وقتا هرچی فکر می‌کنم که خدا چقدر مهربونه، درکم به جايی نمی‌رسه. وقتی تو قرآنش می‌گه ان الله يغفر الذنوب جميعا يا وقتی که می‌گه من همه دنيا را برای تو (انسان) خلق کردم و تو را برای خودم يا وقتی که از زبان حضرت علی تو دعای کميل می‌گه من گاهی اوقات برخی از اعمال زشت شما را از ديد ملائک مسئول ثبت گناه و ثواب، دور نگه می‌دارم يا ... آدم حسابی کم می‌آره. يه جور سستي، جوری که نتونی صاف بايستی و تالاپ می‌افتی رو زمين و سرتو می‌ذاری رو خاک و می‌گه خداجون دوست دارم. خداجون شکرت... و بعد می‌شنوی که او می‌گويد اگر می‌دانستی که من تو را تا چه اندازه دوست دارم، بدون درنگ قالب تهی می‌کردی...

بعد تو ديگه واقعا کم می‌آری...

کدهای اضافی کاربر :


MeLoDiC