یه مرد امیدوار
آرشیو وبلاگ
 
نویسنده: یه مرد امیدوار - شنبه ٢٢ امرداد ۱۳۸٤

امروز يه شعر قشنگ از آقای مجتبی کاشانی نقل کرده‌ام. يه جورايی آدمو از تو اين روز مرگی‌‌ها می‌کشه بيرون. يه جورايی هم يه نسيم می‌فرسته برای روحمون. يه جورايی هم بهمون ياد می‌ده ميشه هنوز اميد رو بهش ايمان داشت. اميدوارم شما هم ازش لذت ببرين:

در مجالی که برایم باقیست

باز همراه شما مدرسه ای  میسازیم

 

که در آن همواره اول صبح

به زبانی ساده

مهر تدریس کنند

و بگویند خدا

خالق زیبایی

و سراینده عشق

آفریننده ماست

 

مهربانیست که ما را به نکویی

دانائی

زیبایی

و به خود میخواند

 

جنتی دارد نزدیک ، زیبا و بزرگ

دوزخی دارد – به گمانم

کوچک و بعید

در پی سودائی است

که ببخشد ما را

و بفهماندمان

ترس ما بیرون از دایره رحمت اوست

 

درمجالی که برایم باقیست

بازهمراه شما مدرسه ای میسازیم

که خرد را با عشق

علم را با احساس

و ریاضی را با شعر

دین را با عرفان

همه را با تشویق تدریس کنند

 

لای انگشتان کسی

قلمی نگذارند

و نخوانند کسی را حیوان

و نگویند کسی را کودن

و معلم هرروز

روح را حاضر و غایب بکند

و به جز از ایمانش

هیچکس چیزی را حفظ نباید بکند

مغزها پرنشود چون انبار

قلب خالی نشود از احساس

درسهایی بدهند

که به جای مغز ، دلها را تسخیر کند

 

از کتاب تاریخ

جنگ را بردارند

در کلاس انشاء

هرکسی حرف دلش را بزند

"غیر ممکن" را از خاطره ها محو کنند
تا کسی بعد از این

بازهمواره نگوید :"هرگز"

و به آسانی همرنگ جماعت نشود

 

زنگ نقاشی تکرار شود

رنگ را در پائیز تعلیم دهند

قطره را در باران

موج را در ساحل

زندگی را در رفتن و برگشتن از قله کوه

و عبادت را در خدمت خلق

کار را در ، کندو

و طبیعت را د رجنگل و دشت

 

مشق شب این باشد

که شبی چندین بار

همه تکرار کنیم

عدل

آزادی

قانون

شادی

 

امتحانی بشود

که بسنجد ما را

تا بفهمند چقدر

عاشق و آگه و آدم شده ایم

 

درمجالی که برایم باقیست

باز همراه شما مدرسه ای میسازیم

که در آن آخر وقت

به زبانی ساده

شعر تدریس کنند

 

و بگویند که تا فردا صبح

خالق عشق نگهدار شما

 

کدهای اضافی کاربر :


MeLoDiC