یه مرد امیدوار
آرشیو وبلاگ
نویسنده: یه مرد امیدوار - دوشنبه ٢٤ خرداد ۱۳۸٩

گاهی بعضی چیزها رو که رها می‌کنی، بعد یه مدتی هم اشتیاق تو بهشون بیشتر می‌شه و هم قدرشون رو بیشتر می‌دونی. یادمه تو خونه ییلاقیه کودکی‌ها یه چاه آب داشتیم که هر چند وقت به چند وقت بابا آبش رو کامل با موتور می‌کشید بیرون تا باغچه‌ها رو آبیاری کنیم. مطمئن بودیم که فردا آب در همان سطح قبلی و تازه و گوارا بالا اومده.

بعضی چیزا رو اما اگه ولشون کنی، دور می‌شن، کم‌رنگ می‌شن و گاهی هم حتی محو.

امروز که داشتم به تاریخ یادداشت قبلی وبلاگ نگاه می‌کردم دیدم شاید برای اولین بار بوده که نزدیک به سه هفته ننوشته‌ام. و ترسیدم که داره این موضوع تبدیل می‌شه به از اون چیزا که حساسیتت رو که بهشون از دست می‌دی، محو می‌شن و دور.

...

گاهی درک اینکه توی زندگی چه چیزایی رو باید دیگه رها کرد و چه چیزایی رو نباید گذاشت محو بشن، حتی شده با چنگ و دندون، اصل هنر زندگیه.

کدهای اضافی کاربر :

MeLoDiC