گاهی اوقات بدک نيست يه کمی هم خودمون رو تحويل بگيريم. همونی رو که وقتی موفقيتهای ديگرون رو می بينه اونا رو تشويق میکنه، همونی که سعی میکنه منبع انرژی و اميد برای ديگرون باشه، همونی که سعی میکنه با وجود بیحوصله و کسل بودن، لبخند به لب بياره تا صبح اول صبح ديگرون رو خراب نکنه. همونی که باعث و بانی خيلی از موفقيتهای ما شده. همون خودمون. خود خودمون.
میشه يه وقتايی خودمون رو به يه آب ميوه خنک و خوشمزه دعوت کنيم. دست خودمونو بگيريم و ببريم يه غذايی که دوست داريم بخوريم. با هم قرار بذاريم بريم کوه يا اگه وقتشو نداريم حداقل يه پيادهروی آروم و با لذت و آگاهانه بريم و تو راه همهاش از خودمون تعريف کنيم و به ياد خوبیها و نکات مثبتی که داريم به خودمون بارکالله بگيم.
من میگم تحويل گرفتن خود، خودخواهی و غرور نيست؛ شکر يواشکيه يه نعمت بزرگ است.
