یه مرد امیدوار
آرشیو وبلاگ
 
نویسنده: یه مرد امیدوار - دوشنبه ۱٢ آذر ۱۳۸٦

ديروز شنيدم كه در تائيد سخن دوستي كه از بد روزگار مي ناليد ‌ناخواسته و به همدردي مي گفتي :
بله... درست است . زندگي واقعاً خسته كننده ،‌كسالت آور و يكنواخت شده ...
اما اين درست نيست عزيز من اصلاً درست نيست .
مستقل از انسان و آنچه كه انسان انجام ميدهد ،در جستجوي چيزي در ذات زندگي نبايد بود ...
تنها به اعتبار وجود زنده و پوياي توست . كه چيزي بد است يا چيزي خوب ،‌چيزي كهنه است و چيزي نو، چيزي نازيبا است و چيزي زيبا ،‌و تنها بر اساس اراده ،‌عمل ،‌و انديشه هاي تو،
آنچه بد است به خوب تبديل خواهد شد و آنچه نازيباست به زيبا و آنچه تكراري است نامكرر مي‌شود ...

عزيز من !
هرگز از زندگي ،‌آنگونه كه انگار گلداني است بالاي تاقچه يا درختي در باغچه ،‌جدا از تو و نيروي تغيير دهنده تو ،‌گله مكن !
هرگز از زندگي آن گونه سخن مگو كه گويي بدون حضور تو ،‌بدون كار تو ، بدون نگاه انساني تو ،‌بدون توان و مقاومت تو ،‌پافشاري تو ، سرسختي تو ،‌محبت تو ،‌ايمان تو ،‌فرياد تو ،‌باز هم زندگي است و مي تواند زندگي باشد ...

ازنامه‌های نادر ابراهیمی به همسرش

حواسمون هست چقدر از این تاییدها هر روز می‌کنیم؟ گاهی هم خودمون بسر حرف رو با دیگری با این حرفا باز می‌کنیم. جالب نیست دیدن آدمایی که از زندگی راضین، برامون شده مثل یه معجزه؟ باورنکردنی و نادر؟

کدهای اضافی کاربر :

MeLoDiC