یه مرد امیدوار
آرشیو وبلاگ
 
نویسنده: یه مرد امیدوار - یکشنبه ٢٩ مهر ۱۳۸٦

از صبح که چشمامون رو باز می‌کنیم تا شب وقتی می‌خوابیم بیشتر وقتمون به درگیری‌های ذهنی می‌گذره. اغلبش خودمون با خودمون. دائما یه جور دعوا بین ما و خودمون، ما و اعتقاداتمون، ما و دیگرونی که باهاشون ارتباط داریم، ما و خاطراتمون، ما و کارهایی که فکر می‌کنیم باید اونجور انجامشون نمی‌دادیم و اینجور انجامشون می‌دادیم، ما و دل‌نگرانی‌هامون برا آینده، ما و امیدهامون برای آینده، ما و همسرمون، ما و خانوادمون، ما و همکارمون و هزارتا مای دیگه!

می‌دونین تلاش برای رسیدن به یه دستورالعمل ساده و قابل درک جهت آروم کردن این ذهن دائما متلاطم چقدر تو آرامش ما و از همه مهم‌تر اجازه دادن بهمون برا لذت بردن از زندگی مهمه؟

این دستورالعمل کاملا شخصیه. فقط باید وقت گذاشت و پیداش کرد.

یکی می‌چسبه به این‌ روش که:...این نیز بگذرد و از این طریق، سعی می‌کنه نه به دلخوشی‌ها بچسبه نه به غم‌ها...یکی این روش رو قبول داره که: به هرچه بخواهی می‌تونی با تمرکز ذهن و عمل برسی. فقط باید از تمام قلب بخواهیش و صبر هم داشته باشی. اینجوری اونم آرومه. چون می‌دونه به تمامی آنچه اون صداها و دعواهای ذهنی رو خاموش می‌کنه خواهد رسید...یکی دیگه همه‌چیزو می‌سپاره دست خدا و آروم نگاه می‌کنه. یکی دیگه همه‌چیز رو می‌سپاره دست خدا و حرکت هم می‌کنه. یکی می‌آد تلاش می‌کنه خودشو بذاره جای آدمای دور و برش و ببینه اونا چرا فلان کارو می‌کنن. اینجوری سعی می‌کنه اونا رو درک کنه و بعد با چاشنی گذشت و مهربونی با اونا مدارا می‌کنه و اینجوری به آرامش می‌رسه.

یکی دیگه می‌آد و محیطش رو کاملا عوض می‌کنه. کوچ می‌کنه و بقیه زندگیش خودشو به اون دنیای جدید خو می‌ده. یکی دیگه اونقدر خودشو با یه چیزی مشغول می‌کنه، مثلا کار، تفریح، عبادت یا هر چیز دیگه که هروقت این حرفا بهش هجوم آوردن بتونه بره سراغ همون مشغولیته تا کم‌تر بشینه و فکر کنه.

... راهه مهم‌ هست. ولی انتخابش با خودمونه. مطابق با اعتقادات و دیدگاه و تجربمون. مهم‌تر اینه که بخواهیم ذهنمون رو آروم کنیم و بهش نظم بدیم تا جا برا چیزای با ارزش‌تر هم داشته باشه...این خیلی مهم‌تره.

به این جمله که می‌نویسم خیلی اعتقاد دارم: حیف این‌همه انرژی که روزانه بخاطر این‌جور فکر کردنمون از بین می‌ره.

 mac my self 1

کدهای اضافی کاربر :


MeLoDiC