قديمیها که اعتقاد داشتند برکت رو صبحهای زود پخش میکنن واقعا درست میگفتن. گاهی اگه صبحهای زود به پرشن بلاگ سر بزنين وبلاگهای قشنگی با مطالبی قشنگتر به تورتان می خوره که شايد برای کسی که هنوز در حال جستجوی وبلاگهای مورد علاقهاش هست فرصتی عالی باشد. چراکه ليست وبلاگهای به روز شده هر چند دقيقه عوض میشود و شايد تا مدتها ديگر شما اسم آن وبلاگ رو نبينين. به هرحال همه اين ها رو گفتم تا به يه مطلبی که هم بوی اميد میداد و هم صميميت و در عين حال بسيار قاطع از يک دل سوخته حرف میزد برسم و آن را برايتان بياورم. ديگر مطالب خوب اين وبلاگ را میتوانيند اينجا بخوانيد.
امروزم را باور كن ...
با من كه اكنون دوستت دارم اينگونه مباش ،
زيرا كه ...
روزي خواهد آمد كه اندوه من به پايان مي رسد .
روزي كه اشكهايم به سكون مي رسند .
روزي كه دلتنگيم به صبري دائمي بدل مي شود .
روزي كه قلبم از هيجان شنيدن صدايت ، پيامت ، نامه ات ديگر نمي لرزد .
روزي خواهد آمد كه ترانه ها ، تنها تداعي خاطراتي دور مي كنند و تصاوير ،غبار قهوه اي زمان مي گيرند .
روزي مي رسد كه نامه هايت را به باد مي سپارم و صدايت را ديگر نخواهم شناخت .
روزي خواهد آمد كه بغض مرا رها كند .
روزي كه لبخند زدن آسان مي شود .
روزي كه لحظه هاي تلخ و غم انگيز شنيدن نامت ، كوتاه تر از پرش پلكي شود آنقدر كه فقط گوشه هاي لبم را آويزان كند .
روزي خواهد آمد كه تو را به آغوش خالي و سرد فراموشي بسپارم ! ...
روزي خواهد آمد دوست من !
روزی كه زياد هم دور نيست ....
