یه مرد امیدوار
آرشیو وبلاگ
نویسنده: یه مرد امیدوار - دوشنبه ٢٤ اسفند ۱۳٩٤

سلام

یک عذرخواهی بزرگ از اینهمه تاخیر. فکر کنم در طول زندگی یازده دوازده ساله این وبلاگ هیچوقت نشده بود که نزدیک دو ماه چیزی نوشته نشه. بخشی بر میگردد به بی همتی من، بخشی به گرفتاریهای شغلی، بخشی به دوبار ویروسی شدن پرشین بلاگ، بخشی هم شاید ورود تلگرام به زندگیهایمان و این فرض که دیگر وبلاگ خوانی دارد به فراموشی میرود.

نمیدانم، شاید روزی مطالب را تلگرامی کنم. شما نظرتان چیست؟

...

 به هرحال، الان اینجاییم. آخرین روزهای سال نود و چهار.

حتما مثل همه سالها برای همه ماها این سال هم پر از اتفاقهای خوب و سخت بوده. پر از افت و خیز و پر از شادی و نگرانی.

اما برای من امسال سه درس خیلی بزرگ داشت. یکی اینکه از ته دل و مجددا درک کردم، وقتی بر هدفی متمرکز میشوی و حواست را به آن معطوف میکنی، زمین و آسمان یکی میشوند تا تو را به آن برسانند. قبلنا این موضوع را در خرید یک ماشین رویایی، البته برای خودم، تجربه کرده بودم و اونو سالها قبل هم توی یکی از یادداشتهای اینجا نوشته بودم؛ اما امسال باز این تجربه خوب و عجیب تکرار شد و من ارزش تمرکز و تلاش زیاد رو دیدم.

دوم، تاثیر غریب و عجیب انفاق در برکت مالی بود. من صدها بار این موضوع را از کتابها و آدمها و متون دینیمان شنیده بودم، اما در طول سال 94 برای اولین بار به شکلی باورنکردنی معنای قول خداوند به افزایش روزی و برکت انفاق کننده را درک کردم. کمک به دیگران، چه مالی باشد و چه وقت گذاردن یا حتی محبت نشان دادن، وقتی رها کنی و بدون چشمداشت در دجله اندازی، به شکلی باورنکردنی چندین برابر خود را به تو باز میگرداند.

سوم، تاثیر دعای پدر و مادر در حق ما. خداوند همه پدر و مادران خوانندگان این متن را سلامتی عنایت کند و اگر رفته اند پیش خدا، رحمت واسعه اش را ارزانیشان کند. نمیدانم در یک دعای کوچیک و از ته دل پدر یا مادر،چه زنده باشند و چه پیش خدا باشند، چه قدرتی نهفته است که میتواند زندگی آدم را از اینرو به آنرو کند. چه مالی و چه عاطفی و چه هر شکل دیگر.

با این سه تجربه خوب برای امسال، انشاالله سال بعدمان را اینگونه آعاز میکنیم:

اول یه دفتر کوچیک همیشه همراه خودمان میکنیم تا تمام کارهایی که باید انجام دهیم را، حتی مثلا خرید شیر برای خانه، داخل آن بنویسیم. دفتر امسال من تا الان 897 کار را پر کرده که نزدیک 870 تایش انجام شده. من بارها اینجا از لذت تیک خوردن لیست کارها نوشته ام و بار دیگر میگویم. گاهی کاری را تیر ماه نوشته ام اما نشده ولی چون دایم جلوی چشمم بوده، بالاخره مثلا دی ماه انجام شده و تیک خورده و کلی به من انرژی داده. گاهی یک تیک باعث شده من شب وقت خواب آنقدر ذوق زده و خوشحال باشم که تا ساعتها خوابم نبرد!

دوم سعی می کنیم خوش خلق باشیم. چه با آدمهای نزدیک، چه همکاران، چه آدمهای توی اتوبوس و چه حتی گباهان و حیوانات. مهربانی، آدم را آرام میکند و عمیق و نزدیکتر به خدا. گاهی فرو خوردن خشم، قدرتی به ما میدهد و راههایی را برایمان باز میکند که تا انجامش ندهیم، لذت و معنای آنرا درک نمیکنیم. این وسوسه ساده لوح به نظر رسیدن رو بذاریم کنار و بدانیم نود و نه درصد مشکلات عاطفی ما با دیگران، با مقابله به مثل و حال گرفتن و جوابشو خوب دادم و حقشه! حل نمیشه. شاید اولش خیلی بهمون فشار بیاد، اما تمرین که بکنیم، اتفاق خیلی بزرگی در زندگیمون رخ میده: خودمون رو دوست خواهیم داشت و کینه رو که از بزرگترین موانع رسیدن ما به مقامات بالاست، کم کم از خودمون دور میکنیم و اونوقت یه نوری میاد تو قلبمون که.... آخ که چه میچسبه.

سوم، در ادامه و کنار تمرین خوش خلقی، تلاش میکنیم صبورتر باشیم. بعد به همراه اون کم کم سعی میکنیم قضاوتهامون رو کمتر کنیم. خصوصا راجع به آدمها. سعی میکنیم همه اش فکر نکنیم همه بد هستند. قبول می کنیم آدمها هم نقطه ضعف دارن و با لجبازی و مقابله به مثل آدمها درست نمیشن. گرچه همیشه هم صبوری خوب نیست، اما حداقل برای من ثابت شده که نود درصد اوقات جواب میده و مساله به یه روش طبیعی و خدایی به بهترین نحوی حل میشه و باعث میشه آخر موضوع، وقتی حل شد و ما با خودمون تنها شدیم، از ته دل و با لبخند خدا رو شکر کنیم و بریم سراغ موفقیتهای بزرگی که بعدش به شکلی عجیب به طرفمون سرازیر میشن.

و در نهایت اینکه، از زمانمون درست استفاده کنیم. گاهی با خودم فکر میکنم تا الان مثلا حدود صد هزارتا پست تلگرامی و اینستاگرامی خوانده ام و دیده ام. اما اگه بهم بگن سه صفحه از اونا رو بنویسم نمیتونم. تلگرام و اینستاگرام و سال قبل این روزا، وایبر، همشون خوبند، اما وقت ما را الکی میگیرند. من سال گذشته فقط سه تا کتاب خواندم! و الان افسوس میخورم. شاید جذابیت تازگی همیشگی این اپلیکیشن ها آدم رو خسته نمیکنه، اما اصلا به میزان وقتی که براشون میذاریم بهمون حکمت و روش زندگی یاد نمیده. بدتر اینکه جویده جویده خواندنمان رو بیشتر میکنه و الکی برای هم فوروارد کردنمان را عمیقتر. انشاالله خودم هم سال تازه تلاش میکنم صرفا یک وقت محدود برای اینها بگذارم و بیشتر کتاب بخوانم

امیدوارم سال جدید برای هممون مملو باشد از رضایت پدر و مادر، عمق بخشیدن به دانسته هایمان هم در شغل و هم در بهتر زندگی کردن و در کنار آن از ما آدمهای آرام تر و متفکرتر و صبورتر و خوش خلق تری بسازد.

آمین

پیشاپیش عید همه تان مبارک و پر از برکت.

کدهای اضافی کاربر :

MeLoDiC