یه مرد امیدوار
آرشیو وبلاگ
نویسنده: یه مرد امیدوار - یکشنبه ٢٦ آبان ۱۳٩٢

برای ایجاد یه تحول بزرگ توی زندگی، برای تکون دادن خودمون، برای پا شدن و محکم راه افتادن به سوی هدفمون و برای یه شروع جدید و نو و دوباره...

باید یادمون بیاد که اراده‌ داریم و می‌تونیم قوی‌اش کنیم و راهش بندازیم...

برای فوت کردن گرد و خاک روی اراده، باید از تصمیم‌های کوچیک شروع کرد و بهشون پایبند موند. اندازه تصمیم مهم نیست. مهم پایبند موندنه.

یه بیسکویت اضافه، یه ناخنک بیشتر به غذا، یه سر زدن به ایمیل و فلان سایت و رها کردن تمرکز روی یه کار مهم، یه ... از اون موضوعاتیه که مثالهای خوبی رو برای شروع‌های کوچیک به ما نشون می‌ده.

روح و جسم ما اگه یادش بیاد یه زمانایی چقدر قوی و محکم و دنبال هدف بوده، بلند می‌شه و راه می‌افته...اون وقته که دیگه هیچ چیز جلودارمون نیست...هیچ چیز نمی‌تونه ما رو بی‌رگ و بی‌حس و افسرده کنه. 

ما راه افتاده‌ایم و دیگه از بی‌هدفی در اومدیم بیرون.

نویسنده: یه مرد امیدوار - سه‌شنبه ٢۱ آبان ۱۳٩٢

واقعا آزاده‌مرد بودن و بنده هیچکس جز خدا نبودن...چقدر آدم رو بزرگ می‌کنه.

چقدر آدم آزاده آرومه. دلش و خیالش راحته. شک‌هاش کمه حتما. حرف زدنهاش با خدا طولانی و دلچسبه. آدم‌های دو رو بر دوستش دارن و حضورش،‌دل همه رو قرص می‌کنه.

...

خوش‌ بحالت آقا...اگه فریاد زدی که «اگر دین ندارید،‌لااقل آزاده‌مرد باشید»...حتما خودت اونجوری بودی. 

یقینا بودی... ماه بودی و شجاع و بنده خالص خدا.

سلام بر تو ای حسین، روزی که به دنیا آمدی، روزی که رفتی و روزی که دوباره مبعوث می‌شوی.

...

این روزها،‌فارغ از هر توجیهی برای شرکت نکردن در دسته‌های عزاداری یا دیدن برنامه‌های مذهبی تلویزیون، خوبه حداقل سعی کنیم اندکی اطلاعاتمون رو در مورد واقعه عاشورا زیاد کنیم. شده با خوندن چند صفحه مقاله یا کتاب...

مثلا این متن از امام که یه دستورالعمل کامل زندگی آروم و پر از اطمینانه:

«حسین علیه السّلام خطبه‏اى انشاء نموده و فرمود:

اى مردم! در صفات حمیده بر یکدیگر افتخار کنید! و بر مکارم اخلاق مباهات نمائید! و در فراگیرى از ثمرات باارزش روحى و معنوى شتاب ورزید! کار نیکى را که در آن سرعت ندارید، به حساب نیاورید! با ظفر و پیروزى در به پایان رساندن کار، ستایش و تمجید براى خود بیافرینید! و با سستى و کندى کسب سرزنش و مذمّت نکنید! و بدانید در هر موقعیّتى که کسى به دیگرى احسان نموده و چنین میپندارد که او به شکرش قیام نکرده و به سپاس برنخاسته است، خداوند خودش براى او جزا و پاداش است؛ چون بخشش خداوند فراوان‏تر و سرشارتر، و مزدش بزرگتر است.

و بدانید که حوائج مردم به شما از جمله نعمتهاى خداوندى است بر شما؛ پس با این نیازمندیها با ملال و خستگى مواجه نشوید تا آن نعمتها به مکافات و انتقام تبدیل نشود.

و بدانید که کارهاى خوب و پسندیده، ستایش و آفرین را در بر دارد، و اجر و پاداش نیک را به دنبال میکشد. و اگر شما خوبى و پسندیدگى را به‏ صورتى مجسّم میدیدید، هر آینه آن را به صورت مردى زیبا و نیکو روى و جمیل المنظر مییافتید، که براى نظاره کنندگان بهجت بخش و مسرّت‏آمیز بود. و اگر شما زشتى و نکوهیدگى را به صورتى مجسّم میدیدید، هر آینه آن را به صورت مردى زشت و کریه المنظر مییافتید که دل‏ها از او میرمید، و در برابر آن چشم‏ها و نگاه‏ها به زیر میآمد.

اى مردم! کسى که بخشش کند سرور و بزرگ میشود؛ و کسى که بخل ورزد به پستى میگراید. و سخیترین مردم آنکس است که ببخشد به کسى که در او امید تلافى و پاداش ندارد. و با گذشت‏ترین مردم کسى است که با وجود قدرت و توانائى عفو پیشه گیرد. و پیوند کننده‏ترین مردم کسى است که با افرادى که با او بریده‏اند بپیوندد.

تنه درختان و غیرها با وجود اتّکاى آنها به ریشه‏ هاى خود، به واسطه شاخه‏ها بالا میروند و رشد میکنند و بهره میدهند. پس هر کس براى رسانیدن خیرى به برادرش شتاب ورزد؛ شاخه‏اى از درخت معنویّت آفریده؛ فردا که بر آن وارد مى شود آن خیر را خواهد یافت.

و کسى که در احسانى که به برادرش کرده است خدا را در نظر داشته و براى رضاى او انجام داده است، خداوند در وقت نیازمندى او، آن خیر را به او میرساند؛ و بیشتر از آن مقدار، از بلاهاى دنیا را از او میگرداند و دور میکند. و کسى که غم و اندوه مؤمنى را بزداید، خداوند غم و غصّه‏هاى دنیا و آخرت را از او میگرداند. و کسى که نیکوئى کند، خداوند به او نیکوئى میکند. و البتّه خداوند نیکوکاران را دوست دارد».

نویسنده: یه مرد امیدوار - یکشنبه ۱٢ آبان ۱۳٩٢

امروز جلسه‌ای بودم، لابلای موضوعات کاری، تنفسی پیش آمد و بحثی، یکی از همکاران گفت من واقعا معتقدم انسان در هر رشته‌ای اگر تلاش کند در آن زمینه از بهترین‌ها باشد، فارغ از این‌که چه خوانده و چه می‌کند، هم زندگی خوبی خواهد داشت، هم از کارش لذت می‌برد و هم وضع مالی‌اش عالی خواهد بود. بعد چند مثال از یک معلم ادبیات زد که شاید اصلا جزو رشته‌های درآمدزا محسوب نشود، اما اون آقای معلم، بدلیل اینکه واقعا در کارشان تبحر دارند، جلسه‌ای پانصد هزار تومان برای تدریس می‌گیرند و ...

...

دو تا نکته تکمیلی به نظرم آمد:

یکی یه جمله کوتاه که یادمه چند سال قبل هم درباره‌اش پستی نوشتم. این‌که

Be Good at Something, It makes you Valuable

و دومی مطلبی که دو روز قبل از برایان تریسی ضمن مطالعه نشریه پنجره خلاقیت یاد گرفته بودم. این‌که در پاسخ به شخصی که خواستار نصیحتی برای پیشرفت در کارش شده بود گفته بود:

اول بگو  دقیقا چه هدفی داری و می‌خواهی به چه جایگاهی برسی؟

بعد بهم بگو چند تا مربی داری؟

بعد برایم مشخص کن روزی چند ساعت در حوزه‌ای که می‌خواهی در آن پیشرفت کنی و هدفگذاری کرده‌ای، می‌آموزی؟  

و بعد هم برایم بنویس که چقدر به این آموخته‌ةایت عمل می‌کنی.

...

خوب است که در حوزه‌هایی که دوست داریم پیشرفت کنیم، چه در شغل، چه در تحصیل، چه در زندگی، چه در اخلاق و عرفان و چه هر چیز دیگر، این پرسش‌ها را از خودمان بکنیم. بعد ببینیم واقعا دلمان می‌خواهد برجسته شویم یا همین حد معمول و متوسط کافیست؟ 

خیلی اوقات می‌بینیم نحوه گذران زندگی روزمره ما، هیچ تناسبی با آرزوها و خواسته‌هایمان ندارد و ما هنوز کاری نمی‌کنیم و تغییر درست و حسابی‌ای در خودمان نمی‌دهیم.

باید تکون خورد و شروع کرد...

نویسنده: یه مرد امیدوار - سه‌شنبه ٧ آبان ۱۳٩٢

خیلی از کشاورزها بعد اینکه محصول گندمشون رو برداشت می‌کنند، ساقه‌های باقی‌مانده رو آتش می‌زنند تا کود خوبی برای زمین فراهم بشه و سال بعد کشت بهتری داشته باشند.

گاهی توی زندگی، این آتش رو خدا توی زمینمون می‌اندازه تا بعدش رشد بیشتری داشته باشیم. شاید در ظاهر خوب نباشه، اما دراصل داره ته‌مانده‌ها و چیزهای بی‌مصرف سوخته می‌شه. چیزهایی که دیگه لازم نیستن و باید خودمون رو ازشون رها کنیم.

این موقع‌ها تمرکز روی بلند شدن، تغییر دادن، محکم بودن و پیشرفت‌کردن کمکمون می‌کنه. ما برای موندن و راکد بودن نیومده‌ایم به این دنیا. برای غصه‌خوردن و بهترین سالهای زندگی رو همه‌اش با یاس و اندوه و سردادن اشعار بی‌وفایی دنیا و نامردی آدم‌ها و فایده نداشتن دوستی‌ها و تنها بودن و درک نشدن‌ها و کوه مشکلات و هزارتا چیز دیگه اینجا نیستیم. ما اومده‌ایم که پیشرفت کنیم، آبدیده بشیم، محکم قدم برداریم، خودمون رو تربیت کنیم و آدم خوبی هم برای خدای خوبمون باشیم و هم برای خودمون. حس خوبیه این‌که هم خدا به ما بباله، هم خودمون.

اگه آتیشی افتاده توی مزرعه‌مون و وضعی که بهش عادت داشته‌ایم رو به هم زده، شاید قراره چیز بهتری نصیبمون بشه. فقط نباید تلاش رو متوقف کرد. باید از همون فردا، وقتی هنوز دود آتیش دیشب داره از زمین بلند می‌شه، کار شخم رو شروع کرد. 

نویسنده: یه مرد امیدوار - چهارشنبه ۱ آبان ۱۳٩٢

صبارا شکورا...

...بنده‌ام صبرش زیاد است و زیاد هم شکر می‌کند...

یکی از ترکیبهای خاص خداست.  دو سه بار توی قرآن تکرارش می‌کنه. وقتی می‌خواد بگه چه بنده‌هایی رو  بیشتر دوست داره. 

کدهای اضافی کاربر :

MeLoDiC