دارم میگردم توی گوگل ببینم قهرمان بسکتبال جهان بالاخره کی شد؟...خب اینم سایت رسمی فیبا... ب-------له! آمریکا شده قهرمان (9 برد و هیچ باخت)، بعدشم ترکیه (8 برد و هیچ باخت). ایران شده نوزدهم (یک برد و چهار باخت) و تونس آخرم! (5 باخت و هیچ برد)
کاری به اینکه نفس همین حضور در میادین بینالمللی مهمه و این ارزشمنده و غیره ندارم. واقعا هم قبول دارم برای بسکتبال ما واقعا این حضور ارزشمند بود. اما باز دارم به اون رتبه اولیه نگاه میکنم... یادم میآد چند وقت پیش خونده بودم:
مایک شیشفسکی، سرمربی تیم ملی بسکتبال آمریکا پس از برد در اولین بازی خود (در مقابل کرواسی) اذعان کرد که پیروزی تیم خود را قطعی میدانسته. وی در بخشی از یکی از کتابهای خود به نام "ورای بسکتبال" تاکید میکند که برای رسیدن به موفقیت، افراد باید تصویر کاملی از موفقیت در ذهن خود داشته باشند....او مثال میزند که چگونه یکی از بازیکنان تیم دانشگاهی خود را که بطور بالقوه از بهترین بازیکنان نبود، وادار کرد که خود را بیشتر و بیشتر در مقام ستاره تیم تصور کند و دیده بود که چگونه پذیرش تصورات از لحظاتی که موفقیت در آنها یک بازیکن عادی را به ستاره تبدیل میکند، باعث شد آن بازیکن ستاره شود.

در ادامه نوشته شده بود: در طی بازیهای گروه ب نگرانکنندهترین مساله در اظهارات و واکنشهای مربیان دو تیم ایران و تونس درخصوص نتایج احتمالی، همین فقدان تصور از موفقیت بود. این دو مربی در هر کنفرانس خبری تاکید میکردند که این برای نخستین بار است که به بازیهای جهانی راه مییابند و لذا تلویحا به برتری بالقوه تیمهای رقیب صحه میگذاشتند.حتی واسلین ماتیچ، مربی ایران، در کنفرانس خبری پس از مسابقه با آمریکا صراحتا ابراز کرد که برنامهای برای برد نداشته است.
...
نداشتن تصور از موفقیت، یعنی نداشتن هدف دقیق بیان شده، و بالتبع یعنی نداشتن برنامهای معین برای رسیدن به آن هدف.
...چقدر از موفقیتها و یا موقعیتهایی که آرزوشون رو داریم، تصویر دقیق و ملموس تو ذهنمون داریم؟